روز زمین پاک رسید و تصمیم دارم به صدماتی که به محیط زیست زدم اعتراف کنم.

بچه که بودم یاد میاد وقتی نارحت می شدم یک برگ رو از شاخه جدا می کردم و یا یک شاخه تر یا خشک رو خیلی کوچیک بود و به چشم نمیومد از شاخه اصلی جدا می کردم و بعد رو برگ ها با ناخن  طرح می کشیدم و شاخه های خیلی کوچ رو به نسبت مساوی تقسیم می کردم البته منظورم از شاخه اون شاخه بزرگ که فکر می کنید نیست به نازکی چوب کبریت منظورمه.

به هزار پا نخ وصل می کردمو با قوطی خالی کبریت یک گاری درست میکردم بعضی وقت ها توش مورچه و سوسک میذاشتم.

یعضی وقت ها در ایالاتمون که می رفتیم انواع سوسک ها رو می گرفتم و از همه بدتر کرم خاکی رو تکه تکه می کردم و روش آب می ریختم دوست داشتم بدونم تو خاک می ره چطور خودشو جمع و جور میکنه.

یادم میاد سنجاقک ها رو هم می گرفتمو دکتر میشدمو با بچه ها عملشون می کردیم و بعد گل ها رو از بوته می چیدیم و پرپر می کردیم  تا در یک مراسم تشیع رمانتیک برای سنجاقک های مرده ازشون استفاده کنیم.

درباره قورباغه ها و لاک پشت ها هم باید بگم بقیه می کشتنشون و من لذت می بردم وقتی اونا رو می کشتن.

یه خاطره بد از گزنه دارم باعث  شد تا اوایل نوجوانی ازش انتقام بگیرم و با چوبای خشک به جونش بیافتم اگرچه اون برای دفاع از خودش به بقیه صدمه می زدن با اینکه سبز و زیبا است و خاصیت دارویی دارده اما می خواستم بهش ثابت کنم رئیس منم.

اعتراف به اشتباه بعد که بزرگتر شدم تو بحث جدا نکردن زباله ها از همدیگه به طبیعت صدمه زدم.

انفجار ترغه در چهارشنبه سوری در ایالات و روشن کردن آتیش و خوندن شعرهای محلی از جمله مواردیه که باید بهش اعتراف کرد که البته کمی کمتر شده و داره بهتر میشه بالاخره نیاز به کار گروهی داره.

از موش می ترسم و هر کس بکشه اونو بهش جایزه میدم

 حالا برای جبرانش:

نمی زارم کسی به حیوانات صدمه بزنه البته موش فرق میکنه

حداقل کاغذ خبرامو از زباله های تر جدا می کنم

تا اونجایی که راه داره نمیزارم کسی زباله تو طبیعت بریزه حتی قابل برگشت ها روچون آلودگی منظر از همه بدتره.

پیگیر اخبار زیست محیطی و بازیافت و کسب اطلاعات زیست محیطی هستم تا بیشتر با طبیعت و رفتارهای خوب یا بد انسان باهاش آشنا بشم و راه مقابله و آموزش رو یاد بگیریم.

همیار محیط زیست هستم و با تشکلهای زیست محیطی همکاری می کنم و در جلساتشون تا جایی که وقت بشه حضور دارم.

هر جا میرم ورزش و محیط زیست سالم رو با هم به دیگران توصیه می کنم

و سعی کردم از سوزاندن کاه در زمین های زراعی در ایالات حداقل برای آشنایان جلوگیری کنم تا حداقل به دست خودمون طبیعت رو ویران نکنیم.

و از همه مهمتر کارای بچگیمو انجام نمیدم و به بقیه بچه های فامیل یاد نمی دم


 

نوشته شده توسط مریم روشندل در سه شنبه 1 اردیبهشت1388 ساعت 20:33 موضوع محیط زیست | لینک ثابت